Hoe ikTimeymaakte
Hey, ik ben Max. Ik woon in Amsterdam Noord en ik mis te vaak de veerpont. Wat begon als een hobbyproject op mijn keukentafel is nu een klokje dat in honderden huizen staat. Dit is het verhaal.
Het idee: de pont gemist
Ik woon in Amsterdam Noord en pak twee keer per dag de veerpont. Ik hou van Amsterdam Noord, maar met de pont had ik als efficiency-lover al snel een kleine irritatie als ik hijgend aankwam op de aanlegsteiger en de pont net zag wegvaren. Tien minuten wachten. Weer te laat.
Ik dacht: ik wil gewoon vanuit huis weten wanneer ik moet vertrekken. Geen telefoon checken, geen app openen. Gewoon één blik en gaan.
De allereerste versie was een analoge klok die ik zelf programmeerde. Ik moest alle tijden handmatig invoeren in de code. Te veel werk, te veel gesoldeer, maar eerlijk gezegd: ik vind 'm nog steeds cool.

↳ De allereerste versie: een analoge klok, met de hand geprogrammeerd


↳ De zwarte digitale versie: werkte maar te duur
Het zwarte kastje
Ik bouwde een grotere digitale versie in het zwart. Mooi om te zien, en flink handiger in gebruik. Maar... de inkoop was veel te duur.
Het werkte. Het zag eruit als een product. Maar ik wist: zo wordt het nooit iets. Terug naar de tekentafel.
De tussenversie die niet werkte
Tussendoor probeerde ik een variant met een groter touchscreen. Op papier klonk het goed: meer ruimte voor info, beter leesbaar van afstand.
In de praktijk? Hij deed het niet lekker op verschillende adapters, slecht compatibel, niet foolproof. Ik dacht: als ik iets ga maken dat iedereen zomaar kan bestellen, moet het echt foolproof zijn. Dit werd te ingewikkeld, en dan werkte 'ie soms nog steeds net niet goed.

↳ Tussenversie met groter touchscreen: te veel haken en ogen
Toen kwam Timey Screen
Toen kwam ik bij de Lilygo-schermpjes. Een kleinere chip, een scherper schermpje, en als ik daar een leuke behuizing omheen ontwerp kan dit goed werken. Betaalbaar én leuk om te zien. Het was echt heel veel werk. Mensen onderschatten dat vaak. Maar ook: stabiel verbonden blijven met wifi, fallbacks voor OV-tijden, caches zodat 'ie niet te vaak naar de server hoeft, alles moet op het schermpje passen, ook als er geen vertrekken zijn of juist heel veel.
Ik tekende elke behuizing zelf uit in CAD. Tientallen iteraties. Net zo lang totdat de pasvorm precies klopte en de print eruit kwam zoals 'ie in mijn hoofd zat. Dat scheelde mij later ook veel tijd met inpakken en monteren.




De 3D-printer draait dag en nacht
Elke behuizing die je in huis krijgt is hier geprint. Met de hand, in Amsterdam Noord.
↳ Zo worden ze geprint
↳ Verschillende kleurtjes
En daarna Timey XL

↳ De allereerste test van Timey XL
Mensen vroegen er om: een grotere versie. Voor aan de muur, op de kast, of in de winkel of het café. Iets met wat meer stature.
Dus begon ik weer van voren af aan. Nieuw scherm, nieuwe behuizing, nieuwe layout. De allereerste test was half uit elkaar, maar ook deze is inmiddels in de verkoop, en op meerdere plekken in Amsterdam Noord te vinden in de horeca. (En de rest van Nederland staat ook al aan!)

↳ Work in progress, half uit elkaar
Vanuit de keukentafel
Elk klokje dat bij jou aankomt komt direct uit Amsterdam Noord. Hier wordt 'ie geprint, gemonteerd, getest en ingepakt. Als er iets is kun je gewoon mailen! Dan krijg je mij aan de andere kant.
De website en de iPhone app zijn home-made, en de firmware draait op een chip die ik per stuk flash.


Het is best gek dat zoveel mensen Timey op hun bureau willen hebben. Een paar plekken die er over schreven, en een paar lieve buurtaccounts om in de gaten te houden.
↳ Community
Wil je over Timey schrijven?
Je mag alles van deze website gebruiken voor je artikel of blog. Wil je meer? Vraag bij mij naar een interview of extra info.
En nu?
Inmiddels staat Timey in meer dan 300 huishoudens. Ik krijg bijna dagelijks ideeën van gebruikers binnen, en zoveel mogelijk daarvan komt terug in de firmware. Keep 'em coming.
Als je dit verhaal leuk vond, overweeg dan een Timey. Je steunt geen bedrijf, je steunt mij. En een hoop voldoening die ik krijg van iets maken dat mensen écht gebruiken.
Max




